flahapl Polska Flag of Germany.svgDeutschland 
  • IMG_0182_new.JPG
  • K2_09-4_01_Slaska_fot.1.png
  • Szydlo_new.jpg
  • U4prezydenta.jpg

70 ROCZNICA ŚMIERCI PATRONA HARCERSTWA POLSKIEGO BŁOGOSŁAWIONEGO KS. STEFANA WINCENTEGO FRELICHOWSKIEGO

Dachau 1 tablica

10 października 2015 r., z okazji 70 rocznicy śmierci Patrona Harcerstwa Polskiego Błogosławionego ks. Stefana Wincentego Frelichowskiego, do byłego obozu KZ Dachau przybyli polscy harcerze z Polski, Litwy, Białorusi, Francji i Wielkiej Brytanii. Obecni byli również harcerze z Monachium. W kaplicy sióstr Karmelitanek przybyłych uczestników powitał ks. bp. Wolfgang Bischof sufragan archidiecezji Monachium-Freising reprezentujący kardynała Reinharda Marxa. Mszę odprawili polscy księża pod przewodnictwem ks. bp. Józefa Guzdka, delegata Konferencji Episkopatu Polski ds. Harcerstwa. Homilię wygłosił ks. Sławomir Oder, postulator procesu kanonizacyjnego Jana Pawła II oraz postulator procesu beatyfikacyjnego S.W. Frelichowskiego.

Po Mszy św. harcerze otrzymali z rąk ks. biskupa Guzdka relikwie błogosławionego Wicka. Po modlitwie i złożeniu wieńców pod tablicą umieszczoną na tylnej ścianie kaplicy Śmiertelnego Lęku Chrystusa wszyscy przeszli do budynku muzeum. Poświęcona została tam tablica ku czci błogosławionego Stefana Wincentego Frelichowskiego. Podczas tej uroczystości głos m.in zabrali: p. Andrzej Osiak, Konsul Generalny RP Polski w Monachium, pan Manheimer, były więzień obozu Dachau, siostrzeniec ks. Frelichowskiego.

Ks. Stefan Wincenty Frelichowski urodził się 22 stycznia 1913 r. w Chełmży. W dniu 21 marca 1927 r. wstąpił do Związku Harcerstwa Polskiego, do 2 Pomorskiej Drużyny Harcerzy im. Zawiszy Czarnego w Chełmży (Hufiec Toruń). W czerwcu 1931 w Chełmży zdał maturę, a jesienią wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Pelplinie. Był członkiem kręgu kleryckiego działającego w ramach Starszoharcerskiego Zrzeszenia Kleryków ZHP, a w latach 1933-1936 jego przewodniczącym. Sprawował opiekę nad drużynami harcerskimi działającymi w Pelplinie.

14 marca 1937 przyjął święcenia kapłańskie w katedrze pelplińskiej z rąk biskupa chełmińskiego Stanisława W. Okoniewskiego. Od 1 lipca 1938 r. był wikariuszem parafii pw. Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny w Toruniu. Jednocześnie pełnił funkcje kapelana Pomorskiej Chorągwi Harcerzy ZHP. Działał w Kierownictwie Wydziału Starszoharcerskiego chorągwi, był redaktorem biuletynu „Zew Starszoharcerski”. W przededniu wybuchu II wojny światowej uczestniczył w Pogotowiu Harcerek i Harcerzy.

11 września 1939 r. został aresztowany przez Gestapo wraz z wszystkimi księżmi ze swojej parafii. Po dwóch dniach został zwolniony. W dniu 18 października 1939 r., wśród około 700 zatrzymanych osób, znalazł się także ks. S. W. Frelichowski. Uwięzionych osadzono w Forcie VII. 8 stycznia 1940 wraz z grupą ponad 200 więźniów został przewieziony do obozu przejściowego Zivilgefangenenlager Neufahrwasser (w Gdańsku-Nowym Porcie), a po kilku dniach trafił do znajdującego się w stadium organizacji obozu koncentracyjnego w Stutthofie.

Na wiosnę 1940 r. wraz z grupą około 100 kapłanów został przeniesiony do oddziału obozu Stutthof, znajdującego się w położonej 20 km od Gdańska miejscowości Grenzdorf (Graniczna Wieś). 6 kwietnia 1940 r. powrócił do Stutthofu, a trzy dni później został wywieziony do obozu koncentracyjnego Sachsenhausen. W połowie grudnia 1940 r. wszystkich księży z Sachsenhausen wywieziono do obozu w Dachau, które stanowiło główne skupisko duchowieństwa z całej Europy, szczególnie z Polski. Pomimo ekstremalnych warunków pełnił nadal posługę kapłańską. Organizował wspólne modlitwy, spowiadał, sprawował potajemnie msze i rozdzielał komunię.

Na przełomie 1944/45 w obozie wybuchła epidemia tyfusu. Ks. S. W. Frelichowski zaangażował się w pomoc chorym. Podczas udzielania tej dobrowolnej pomocy chorym współwięźniom sam zaraził się tyfusem plamistym, który w połączeniu z zapaleniem płuc doprowadził w dniu 23 lutego 1945 r. do jego śmierci. Władze obozowe, łamiąc obowiązującą praktykę, zgodziły się przed kremacją na wystawienie zwłok ks. S. W. Frelichowskiego na widok publiczny, w wyłożonej białym prześcieradłem i udekorowanej kwiatami trumnie.

20 czerwca 1999 r. Rada Naczelna Związku Harcerstwa Rzeczypospolitej podjęła uchwałę w sprawie ogłoszenia bł. ks. phm. S.W. Frelichowskiego Patronem Harcerstwa Polskiego. 20 września 2002 r. Kongregacja ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów wydała dekret ustanawiający błogosławionego Stefana Wincentego Frelichowskiego, prezbitera i męczennika, patronem polskich harcerzy przed Bogiem. 22 lutego 2003 r. w Katedrze Polowej WP w Warszawie odbyły się uroczystości związane z ogłoszeniem bł. ks. S. W. Frelichowskiego patronem harcerzy polskich.

Barbara Małoszewska

© 2013 - 2017 Magazyn Polonia. All Rights Reserved. Designed By E-daron.eu

Please publish modules in offcanvas position.