flahapl Polska Flag of Germany.svgDeutschland 
  • IMG_0182_new.JPG
  • K2_09-4_01_Slaska_fot.1.png
  • Szydlo_new.jpg
  • U4prezydenta.jpg

Wcześniejszy mój artykuł w tym kwartalniku traktował o prawnych aspektach inicjowania na obszarze Republiki Federalnej Niemiec samodzielnej działalności gospodarczej. Akcentowałam w nim to, że rozpoczynający taką działalność szczególną uwagę powinien zwrócić na rodzaj pozwolenia dotyczącego świadczenia proponowanych na rynku usług w zawodzie rzemieślnika. Osoba chcąca tego rodzaju zawód w Niemczech wykonywać, także powinna znać odpowiedzi na następujące z istotnych pytań. Między innymi dotyczących tego, czy i jakie czynności w ramach swojej specjalności można świadczyć w ramach zwykłej „Gewerby“ oraz czy nie istnieją szczególne przepisy bądź uwarunkowania, ktore w ramach wykonywania takiej działalności należy respektować. Niniejsza publikacja czytelnikowi ma ułatwić uzyskanie odpowiedzi na pytania, dotyczące – tego czy i jakie kwalifikacje oraz gdzie zdobyte i jak potwierdzone – mogą być podstawą prowadzenia w Niemczech własnej działalności gospodarczej.

Prowadzenie własnej działalności gospodarczej

zgodnie z ustawą o rzemiośle

Rzemieślnik chcący w Niemczech podjąć się wykonywania samodzielnej działalności gospodarczej musi posiadać tytuł mistrza w zawodzie rzemieślnika. Legitymowanie się nim jego posiadacza upoważnia do wpisania planowanej dzialności do tzw. „Handwerksrolle“, czyli rejestru rzemieślniczego. Jest to warunkiem koniecznym do świadczenia usług rzemieślniczych enumeratywnie wymienionych w załączniku „A” ustawy o rzemiośle. Wnioskując a contrario (z przeciwieństwa) dochodzimy do wniosku, że osoby, które zamierzają świadczyć usługi rzemieślnicze wymienione w załącznikach „B” i „B2“ wyżej przywołanej ustawy, tego tytułu nie muszą posiadać po to, by firmę własną utworzyć i ją prowadzić.

Podjęcie decyzji dotyczącej prowadzenia dzia­łalności gospodarczej należy poprzedzić rozważaniami o tym, czym nasza firma ma się zajmować, czy, jakiej wartości i skąd wziętym kapitałem będzie dysponowała, jaka forma prawna dla jej właściciela i klientów będzie najlepsza z punktu widzenia ich odpowiedzialności za ryzyko gospodarcze.

Zważywszy na to, że każdy z powyższych czyn­ników jest równo ważny, a wszystkie razem wzięte funkcjonalnie, organizacyjnie i strukturalnie powiązane, w publikacji o konotacji prawniczej, aspekt formy prawnej działalności gospodarczej w tym artykule w szczególności musi być akcentowany.

Podstawy prawne

Zdecydowaliście się Państwo na prowadzenie samodzielnej działalności gospodarczej, na formę prawną planowanego konceptu gospodarczego, co należy w nim uwzględnić? Podejmując się realizacji przedsięwzięcia gospodarczego, którego celem jest osiąganie zysku, należy się zastanowić nad ekonomicznymi i prawnymi aspektami tego problemu. Z ekonomicznego punktu prowadzenie działalności gospodarczej jest zależne od kwalifikacji osoby, zamierzającej taki projekt realizować, przedmiotu i zakresu planowanej działalności gospodarczej, oczekiwanych profitów, posiadanych zasobów ludzkich, rzeczowych i finansowych. Z prawnego punktu widzenia sprawą najważniejszą jest wybór formy prawnej działalności gospodarczej, skutkującej odpowiedzialnością potencjalnego przedsiębiorcy za szkody, jakie on taką aktywnością może wyrządzić osobom trzecim. Artykuł ten opisuje jedną z możliwych form prawnych prowadzenia biznesu, przewidzianych dla osób nieposiadających dużych zasobów finansowych. Państwo czytając go dowiecie się tego, jak się zabezpieczyć przed nieprzewidzianymi skutkami wykonywanej działalności gospodarczej oraz jakich formalności należy dokonać w tym celu, by niżej opisaną spółkę założyć.

Coraz częściej zdarza się, że klienci usługodaw­com nie płacą rachunków za wykonane usługi (bu­dowlane, motoryzacyjne, edukacyjne, w zakresie czystości itp.). W takim przypadku rodzi się pytanie o to, jakie ustawodawca wierzycielom (wykonaw­com usług) daje możliwości ku temu, by oni mogli dochodzić swojej z tego tytułu powstałej należności. Odpowiedź na tak sformułowane pytanie wierzyciel znajdzie w Niemieckim kodeksie cywilnym (BGB) i kodeksie postępo­wania cywilnego (ZPO). Czytelnik tego artykułu, będący w pozycji wierzyciela, może się spodziewać jedynie podstawowej, a nie szczegółowej w sensie porady prawnej, informacji o jego prawach i obowiązkach.

Strona 1 z 2

Partnerzy

Logo PRwN

Logo forum

Logo ZDPN

Logo der SdpZ Grau

MSZ logo2

SWS logo

logo bez oka z napisem

Biuro Polonii

Konwent 1

 

© 2013 - 2017 Magazyn Polonia. All Rights Reserved. Designed By E-daron.eu