Maria Pawlikowska-Jasnorzewska (1891–1945), zwana „polską Safoną” była poetką miłości, mistrzyni poetyckiej miniatury i wybitna przedstawicielka dwudziestolecia międzywojennego. W swoich wierszach tworzyła ujęcia refleksyjne, a jednocześnie bezpośrednie i naturalne. Jej twórczość cechuje się zwięzłością, niezwykłą lekkością, liryzmem oraz częstym stosowaniem zaskakującej puenty. Tematem przewodnim jest miłość – ukazywana realistycznie, intymnie, bez patosu, a także kobiecość, przemijanie i natura. Jej twórczości, zwłaszcza mistrzowskich miniatur poetyckich i dramatów, które poruszały tematy tabu (np. aborcja, niezależność kobiet) i były wyprzedzające epokę, inspirując kolejne pokolenia.
Rok 2025 został ustanowiony przez Senat Rzeczypospolitej Polskiej Rokiem Marii Pawlikowskiej-Jasnorzewskiej, co było uhonorowaniem jej wkładu w polską poezję miłosną, dramaturgię i sztukę.
„Miłość”
Nie widziałam cię już od miesiąca.
I nic. Jestem może bledsza,
trochę śpiąca, trochę bardziej milcząca,
lecz można żyć bez powietrza!
Maria Pawlikowska - Jasnorzewska
